نــــای و نــی

در هجوم لحظه هایی که می گذرند

خودم را به تو می سپارم

ای امنیت محض

که همیشه هستی

بی آنکه ادعایی داشته باشی

و همیشه می خوانی

زمانی که تو را نمی خوانم

و پناه می دهی زمانی که پناهی ندارم